Blikjes cultuur

gezien: 25/1/2020, De La Mar Theater, A'dam Wat een visueel spektakel ! En muzikaal ook een streling voor het oor. In het De La Mar theater is een prachtig en zeer functioneel decor gemaakt door Jan Versweyveld - en Tal Yarden voor het video-ontwerp, heel ingenieus met meerdere dieptes. Eén voor de live muzikanten, met achter hen wisselende projecties. Eén groot scherm middenvoor, dat op heel verschillende manieren gebruikt werd. Mooie overloop van scherm naar live actie. En via het scherm worden ook echt inhoudelijke toevoegingen aan het verhaal gemaakt. Het speelvlak was een universeel appartement, waarin verschillende levens zich afspeelden. En dan ook nog de prima band en goede zangers, met mooi geïntegreerd in het verhaal het oeuvre van David Bowie. We misten alleen "Major Tom", dat ook heel goed had gepast in het verhaal van Lazarus. Natuurlijk probeer je de stem van Dragan Bakema te meten met die van David Bowie, maar dat is natuurlijk een oneerlijke vergelijki...

gezien: 8 januari 2020, Posttheater Philippe Geubels try-outte in het Posttheater voor zijn tv-serie over de Hollanders en hun gebruiken. We kregen (met een pauze ertussen) twee afleveringen van 45/50 minuten te zien. Hij wisselde af tussen grapjes live richting de zaal en filmpjes die al vooraf waren opgenomen. Het principe was simpel: een panel van 100 Nederlanders (bekende, minder bekende en totaal onbekende) reageerde op stellingen die Philippe en een kompaan hen kwamen voorleggen. Ook voerden ze klusjes uit in den Nederlande. Elke aflevering heeft een eigen thema. Wij kregen die over de culinaire gewoonten en over geld voorgeschoteld. Het was leuk om te merken dat Philippe weliswaar al een vrij compleet script had (dat ik vanaf de eerste rij ook via de autocue kon volgen die op de 4e rij stond opgesteld), maar hij week daar ook af en toe vanaf. Vaak tot grote hilariteit van hemzelf. Soms liet Philippe ook merken dat de grap die hij net had gemaakt het dus niet gaat halen naa...

gezien: 17 december 2019, Lux Nijmegen Jochem Stavenuiter heeft, nu Bambie na een korte retraite "back" is, een idee uitgewerkt dat hij al veel langer koesterde. Frou Frou is gebaseerd op clowns uit Fellini-films, op de figuur die Jochem Stavenuiter speelde in de voorstelling Fellini van het Noord Nederlands Toneel (NNT) en op Harry Ikink, een oude oom van Jochem met een dichterlijke inborst. Een clown, FrouFrou, heeft duidelijk last van zijn ouderdom. Hij praat traag en verheven. Heeft hij een herseninfarct gehad, misschien? Hij filosofeert in gedragen, prachtige volzinnen over zijn bestaan. Twee cellisten verschijnen en verdwijnen. Hun muziek doet zijn lijf vanzelf bewegen: Herinneringen aan acts die hij soms wel en soms niet meer helemaal weet. De cellisten vertolken ook personages uit zijn verleden: een meisje dat hij ooit lief heeft gehad en een bulderende circusdirecteur waar hij voor werkte. Soms speelt hij zelf trompet, maar de aanzetten tot muziekstukken verander...

gezien: 20/11/2019, vroege  try-out in Hof88, Almelo Iets zeggen over Stefano Keizers kan alleen maar met een enorme slag om de arm over wat en wie je nu eigenlijk gezien hebt. Deze bijzondere entertainer neemt je alle kanten mee op en zeker ook in de maling. Het begint al met zijn naam... hij noemt zich Stefano Keizers, maar feitelijk is dit een personage. Zijn echte naam is Gover Meit. Hij studeerde in 2009 af aan de Rietveld Academie. En heeft daarna via een carrière als zanger, eindredacteur en presentator het podium opgezocht als kleinkunstenaar. Maar zijn personage Stefano Keizers heeft ook een complete biografie: o.a. geboren in Kameroen, even getrouwd geweest met het zeilmeisje Laura Dekker en winnaar van Maestro 2019 ! Als zijn personage heeft hij wel degelijk de Slimste Mens gewonnen in het seizoen 2016-2017. In Sorry baby lijkt hij zich tegenover de hele wereld te willen excuseren voor zijn bestaan. Aan zijn geliefde (?), die hij met onderbrekingen aan de telefoon he...

Gisteravond in de Stadsschouwburg Nijmegen eindelijk Amadeus gezien. Een samenwerking tussen de Theateralliantie, Het Nationale Theater en Opera Zuid. Hij stond al tijden geboekt, en ik ging dan ook met hoge verwachtingen. Nooit handig en ook nu moest ik in de loop van de avond meermaals die verwachtingen bijstellen. Het verhaal begint in een verpleeghuis, waar op slimme wijze het live orkest als bewoners worden opgevoerd. Vanuit het perspectief van de oude Salieri wordt teruggekeken op de opkomst en ondergang van Wolfgang Amadeus Mozart. In een verpleeghuis kijkt hij met schaamte terug op de rol die hij daar zelf in heeft gespeeld. Prachtig universeel is het - geromantiseerde, maar werkelijk gebeurde - verhaal over deze beide mannen : de gearriveerde, sociaal geliefde Salieri die helemaal binnen de normen en waarden van het Weense establishment in de 18e eeuw past, naast de geniaal creatieve, maar totaal onaangepaste Mozart, die aanvankelijk toch iedereen, tot aan de keizer toe, ...

(gezien: 13 november 2019, Carré) Een afgeladen vol Carré op een 'gewone' woensdag in november. Uit allerlei richtingen komt een bont gezelschap van veelal lesbische stellen en/of vriendinnen, maar ook meer dan genoeg mannen en andere nieuwsgierige geesten, naar de ingang van Carré. Vanavond treedt Hannah Gadsby op. Hoewel Hannah al sinds 2006 aan de weg timmert als comedian, is ze sinds haar show Nanette op Netflix een hit is geworden, niet meer van de buis en uit de entertainmentwereld weg te slaan. Terwijl dat eigenlijk wel het doel van die show was: een laatste kritiek op het hypocriete systeem om daarna te stoppen als comedian. De onverwachte spin-off was echter dat iedereen nieuwsgierig naar deze Tasmanian devil was geworden en naar haar beweegredenen. Overal was ze te gast, tot en met een heuse Ted-talk aan toe ! En zoals dat gaat: het zou wel idioot zijn geweest om te stoppen als comedian, nu ze opeens wereldwijd de aandacht heeft. Hannah Gadsby is kunsthistorica (B...

Afgelopen vrijdag mocht ik een prachtige jeugdvoorstelling meemaken in de Deventer Schouwburg (dank je wel, Alex!). Het was een samenwerking van Theater Sonnevanck met de Nederlandse Reis Opera: Zwijnenstal. Tekst en regie zijn van Marije Gubbels en de verschillende dierenrollen worden gespeeld door Ilse Warringa, Rop Verheijen, Freek den Hartogh en Whitney Sawyer. Simpelweg wisselen van hoofddeksel maakt meteen duidelijk welk dier er aan het woord is. Daarnaast twee leuke muzikanten die 'on stage' het geheel begeleiden: Robbrecht van Cauwenberghe en Frank Stukker. In het stuk zie je heel duidelijk Animal Farm van George Orwell terug. Dat is voor de volwassenen leuk, maar voor de kinderen zijn er ook meer dan genoeg dingen in verwerkt om over na te denken. Alles begint met rozengeur en maneschijn als de mensen verdreven zijn van de boerderij, die dan ook plotsklaps omgedoopt wordt tot 'Dierenboerderij'. Maar al snel blijkt dat - om iedereen van voer te voorzien - er t...