Blikjes cultuur

gezien: 11 maart 2020 in De Lawei, Drachten Het gonst en kwettert in de grote zaal van De Lawei in Drachten. 900 blije mensen zitten daar te wachten op de start van Repelsteeltje en de blinde prinses... De voorstelling is voor 8+. Er zitten weliswaar veel grappen en verwijzingen in, die geen 8- of 15-jarige gaat snappen, maar de jeugd ging vol los op de slapstick-achtige taferelen en de vragen en plaagstoten van Repelsteeltje en Greet Hoffmans, die direct aan de zaal waren gericht. Maar dus ook - door alle grapjes rondom het koningshuis en actuele thema's - enorm leuk voor alle volwassenenen. Ik vind het altijd heel bijzonder dat het theatermakers lukt om zoveel lagen aan te brengen in jeugdvoorstellingen: voor alle leeftijden zit er genoeg interessants en grappigs in deze voorstelling. En het - overvolle - verhaal blijft op alle niveaus aanstekelijk en begrijpelijk. Dit verhaal over Repelsteeltje en de blinde prinses (Marijke, later Christina) is een mash-up van sprookje, ges...

De afgelopen week kreeg ik het cultureel gezien flink om de oren, wat ik eerlijk gezegd nooit heel erg vervelend vind. Van Rusland naar Doesburg en terug, in verschillende podiumkunstvormen. Een overdaad aan indrukken, vandaar een korte impressie per voorstelling: Beanpole - Kantemir Balagov (2019) gezien: 23/2, Focus Filmtheater Wat een heftige film is dit. Gebaseerd op de roman van Svetlana Alexijevitsj "De oorlog heeft geen vrouwengezicht", gaat deze film over de periode na de oorlog en wat dit voor met name de vrouwen in Wit-Rusland betekende. Hoofdpersonen zijn "Beanpole" (bonenstaak), een hele lange bleekwitte dame, die de geestelijke vermogens van een klein kind heeft, ofwel door shockshell ofwel door mentale achterstand. Wel heeft ze een groot hart, maar door haar klunzigheid gebeuren er ernstige ongelukken. Haar vriendin Masja is sadder & wiser uit de oorlog gekomen en probeert haar leven zo goed mogelijk naar haar hand te zetten. Maar dat valt ni...

gezien: 4 dec 2019, Lux Nijmegen Wat nog te schrijven over Parasite, de waarschijnlijk meest besproken en bekroonde film van 2019? Een Gouden Palm in Cannes en recentelijk nog alle mogelijke Oscars, inclusief als eerste niet-engelstalige film ooit de Oscar voor Beste film ! Ik ging daar dus ook niets aan toevoegen. Maar... er werd me toch sterk aangeraden er wel iets over te schrijven vanuit mijn perspectief, dus bij deze dan toch. Parasite is een meer dan prachtige film van de Zuid-Koreaanse regisseur Bong Joon Ho, die al eerder van zich liet horen met bijzondere films. Het lijkt alsof hij alle genres binnen de filmtaal aan het verkennen is. En in Parasite gooit hij maar liefst een genre of vier tegelijk en door elkaar in de strijd. Van tragisch naar komisch naar horror naar sociaal-maatschappelijk kritisch. Het zit allemaal in deze film over verschillende lagen van de zuid-koreaanse bevolking. Het gezin Kim dat de hoofdrol speelt woont in een kelderwoning, waar ze nauwelijks d...

gezien: 8 februari 2020, Stadstheater Arnhem (première) Sarah Moeremans (regie) en Joachim Robbrecht (script) hebben bij TG Oostpool in de afgelopen jaren een onderzoek gedaan naar sprookjes en legendes en het resultaat was een herijking van een aantal daarvan. De verhalen zijn ooit in de wereld gekomen omdat ze een bepaalde zeggingskracht hadden, misschien wel een waarschuwing inhielden. Maar wat zijn die sprookjes nu nog waard? Langs de meetlat van Moeremans en Robbrecht blijven de verhalen overeind, maar worden er hedendaagse elementen aan toegevoegd. In Robin Hood, de eerste van de trilogie, kwam activisme aan bod en de tegenstelling tussen arm en rijk. Bambi werd als een professioneel slachtoffer geportretteerd, die - als een Kim Kardashian - zijn rol ten volle uitbuit. En in deze afsluiter worden de rattenvanger, de ouders en de kinderen van Hamelen tegenover elkaar gezet in een rechtbankdrama dat zijn weerga niet kent. Vragen over huidig ouderschap in combinatie met de snelle...

gezien: 7 februari 2020, Parkgebouw Rijssen Man, wat een krachttoer van Yora Rienstra. Ze speelt de tweede voorstelling over Emma Nieuwenhuis, naar de boeken van Myrthe van der Meer alsof het de gewoonste zaak van de wereld is te schakelen tussen allerlei emoties, personages en stemmingswisselingen. Alleen dat al maakt deze voorstelling het meer dan waard om te kijken. Je krijgt een inkijkje in het denken en de beleving van een manisch-depressieve patiënt. Inclusief het langzaam opkomende besef bij Emma zelf dat ze toch nog niet helemaal beter is. Sterker nog, dat ze nooit helemaal beter gaat worden. Wat dit met haarzelf doet, haar psychiater, haar vriend Sergei en de medewerkers en mede-patiënten in de instelling waar ze zit wordt volstrekt inzichtelijk gemaakt door Yora Rienstra. Hiervoor heeft ze alleen maar een microfoon, een kruk en een vloerkleedje tot haar beschikking. Maar je ziet haar en haar omgeving door alle fases van haar ziekte proces gaan. Deze tweede voorstelling i...

gezien: 2-2-2020 (Hof88, Almelo) - late try-out Ik volg Thijs Kemperink al sinds zijn eerste voorstelling... natuurlijk met een warm plekje in mijn hart als geboren Tukker. Maar ook omdat Thijs iets nieuws biedt binnen dit geografische deel van het spectrum, naast Herman Finkers, Helligen Hendrik, André Manuel. Van zijn nieuwe show, intussen alweer zijn vijfde (!), mocht ik een late try-out zien bij vriend Joris Kemps in Hof88, Almelo. Thijs neemt in deze voorstelling als centraal thema de leugen: is een leugen iets dat je moet zien te voorkomen of is 'een leugentje om bestwil' juist een heel mooie manier om mensen in hun waarde te laten en de samenhang met je omgeving te bewaren? Aan de hand van verschillende voorbeelden en personen neemt hij ons mee in zowel de voors en tegens hiervan. Hierbij is zijn basis zoals altijd Albergen, waar hij nog steeds woont, met zijn vrouw en dochtertje. Inmiddels in het voormalige huis van zijn ouders, dat ook nog in de show een rol speelt ...

gezien: 25/1/2020, De La Mar Theater, A'dam Wat een visueel spektakel ! En muzikaal ook een streling voor het oor. In het De La Mar theater is een prachtig en zeer functioneel decor gemaakt door Jan Versweyveld - en Tal Yarden voor het video-ontwerp, heel ingenieus met meerdere dieptes. Eén voor de live muzikanten, met achter hen wisselende projecties. Eén groot scherm middenvoor, dat op heel verschillende manieren gebruikt werd. Mooie overloop van scherm naar live actie. En via het scherm worden ook echt inhoudelijke toevoegingen aan het verhaal gemaakt. Het speelvlak was een universeel appartement, waarin verschillende levens zich afspeelden. En dan ook nog de prima band en goede zangers, met mooi geïntegreerd in het verhaal het oeuvre van David Bowie. We misten alleen "Major Tom", dat ook heel goed had gepast in het verhaal van Lazarus. Natuurlijk probeer je de stem van Dragan Bakema te meten met die van David Bowie, maar dat is natuurlijk een oneerlijke vergelijki...